Przysłowie, zdanie utrwalone w tradycji ustnej, które ujmuje w alegoryczno-obrazowej formie ważną myśl, najczęściej wskazówkę czy przestrogę.

Aby chleb był, to i zęby będą.
Aby poznać człowieka, trzeba beczkę soli z nim zjeść.
Adam i Ewa pokazują, jaki styczeń i luty po nich następują.
Afekty, chociaż będą święte, rozumem mają być ujęte.
Agieszka łaska puszcza skowronka z rękawa.
Anielskie usta, a szatańskie serce.
Ani kura za darmo nie gdacze.
Ani na wsia, ani w mieście, nie trzeba wierzyć niewieście.
Ani się woda wróci, która upłynęła, także ani godzna która już minęła.
Apetyt rośnie w miarę jedzenia.